Czy picie alkoholu tylko w weekendy może oznaczać uzależnienie?

Tak. To, że ktoś nie pije od poniedziałku do czwartku, wcale nie wyklucza problemu alkoholowego ani uzależnienia. O problemie nie decyduje wyłącznie to, jak często pijemy, ale przede wszystkim w jaki sposób pijemy, czy potrafimy kontrolować ilość alkoholu i jakie konsekwencje powoduje picie.

Z perspektywy osoby uzależnionej bardzo charakterystyczne jest właśnie to: „wypiję tylko dwa piwa”, a później okazuje się, że tych piw było sześć, osiem albo więcej. Człowiek kolejny raz obiecuje sobie, że tym razem będzie inaczej, ale po rozpoczęciu picia traci kontrolę. Sam długo może uważać, że nie ma problemu, ponieważ przecież pracuje, funkcjonuje, w tygodniu nie pije i potrafi wytrzymać kilka dni bez alkoholu. Problem zaczyna być widoczny dopiero wtedy, gdy spojrzymy nie na dni abstynencji, lecz na to, co dzieje się po pierwszej dawce alkoholu.

Z punktu widzenia terapii uzależnień szczególnie niepokojące są dwa elementy opisane w pytaniu: utrata kontroli nad ilością wypijanego alkoholu oraz tzw. urwany film, czyli luka pamięciowa po piciu. To sygnały, których nie powinno się bagatelizować. Nie oznaczają automatycznie, że na podstawie jednego opisu można postawić diagnozę uzależnienia, ale zdecydowanie wskazują, że sposób picia stał się ryzykowny i wymaga przyjrzenia się mu znacznie dokładniej.

Weekendowy schemat może również przez długi czas maskować rozwijający się problem. Człowiek mówi sobie: „nie piję codziennie, więc nie jestem uzależniony”. Tymczasem część osób uzależnionych potrafi zachowywać kilkudniowe, a nawet dłuższe okresy abstynencji. Kluczowe pytanie brzmi: czy kiedy zaczynasz pić, potrafisz zatrzymać się w momencie, który wcześniej sobie wyznaczyłeś?

Warto też zadać sobie kilka dodatkowych pytań: czy coraz częściej czekasz na weekend właśnie dlatego, że będzie można się napić? Czy potrzebujesz coraz większej ilości alkoholu, żeby osiągnąć ten sam efekt? Czy po piciu pojawia się poczucie winy, kac moralny albo obietnica, że „następnym razem wypiję mniej”? Czy przez alkohol zdarzały się konflikty, ryzykowne zachowania, zaniedbanie obowiązków albo sytuacje, których później nie pamiętasz?

Jeżeli na część tych pytań odpowiedź brzmi „tak”, warto potraktować to poważnie. Nie trzeba czekać, aż ktoś zacznie pić codziennie, straci pracę, rodzinę czy zdrowie. Im wcześniej człowiek zacznie przyglądać się swojemu piciu i szukać pomocy, tym większa szansa, że zatrzyma problem, zanim alkohol zabierze mu znacznie więcej.

Dobrym pierwszym krokiem może być rozmowa z terapeutą uzależnień lub poradnią leczenia uzależnień. Można również spróbować przez pewien czas całkowicie zrezygnować z alkoholu i obserwować własne reakcje. Jeżeli sama myśl o dłuższej abstynencji budzi silny opór, ciągłe negocjowanie ze sobą albo pojawiają się kolejne „wyjątki”, także jest to ważna informacja.

Najważniejsze: nie pytaj wyłącznie „jak często piję?”, ale przede wszystkim „co dzieje się ze mną, kiedy już zacznę pić?”. W opisanej sytuacji utrata kontroli i urwane filmy są wystarczającym powodem, żeby nie odkładać tego tematu na później.